Slapende baby in wieg

Moes, Wilhelmina Walburga (Wally) (meer)

"Slapende baby in wieg"

Kunsthandel Studio2000 nummer 12871

Verkocht
AquarelSchilderij Papier

Wilhelmina Walburga (Wally) Moes

Geboren: Amsterdam 1856.

Overleden: Laren 1918.

Meer Moes, Wilhelmina Walburga (Wally)

 

Slapende baby in wieg

 

Wally Moes slapende baby -

Aquarel op papier
41 x 49 cm.

 

Wally Moes: observeren en karakteriseren

 “Ze bekleedde geen groote plaats in de officieele letterkunde, maar ze was een stille kracht, een eerlijk en eenvoudig talent. In Noord-Nederland was ze een van de weinigen, die in tegenstelling met Zuid-Nederland dorpsvertellingen schreef. Slechts twee boeken verschenen van haar: Larensche en Gooische dorpsvertellingen. Niet het Laren van Hamdorf toonde ze ons, maar het oude Laren met zijn afgestompte bewoners: verarmde en ongezonde boeren. Ze voelde hun leven mee, hun strijd om het bestaan, hun strooptochten en bedelpartijen. Haar vertellingen zijn sober. Woordkunst zal men er niet in vinden, wèl warme menschelijkheid. Haar charme is haar eenvoud, het rustige geduldige meevoelen van haar personen, die ze ondanks alles liefheeft. Haar heengaan brengt weemoed. Want haar verschijning was één van lieve ouderwetschheid in een tijdperk van reeds geheel andere uitbeelding.”

 

Dat schreef Nico Rost in De Gulden Winckel in 1918, na het overlijden van de Larense schilderes en schrijfster Wally Moes.

Hij herinnerde aan haar populaire dorpsvertellingen, maar vergat haar toch niet onaanzienlijk schilderkunstig oeuvre te noemen. Dat werd dan ook lange tijd eigenlijk beschouwd als het zoveelste voorbeeld van de Larense school, met zijn eeuwige binnenhuisjes.

 

Wally Moes was er zelf een beetje debet aan, want ze had geen hoge pet op van eigen kunnen, en timmerde niet erg aan de weg. Dat kon ze ook niet, want op nog niet eens zo late leeftijd kreeg ze een ernstige vorm van een reumatische aandoening en kon nog nauwelijks schilderen. Eigenlijk heeft die omstandigheid haar aan het schrijven gebracht. Wat ze eerst op het doek bracht: armoedige binnenhuisjes, met mededogen voor de bewoners geschilderd, vormde ze nu tot de volksvertellingen.

 

Toch is er één werk dat haar een eeuwige plaats verschaft in de top van de kunstgeschiedschrijving en dat zijn haar memoires. Onder de titel Heilig Ongeduld tekende ze aan het eind van haar leven haar herinneringen op, en dat leverde een van de mooiste getuigenissen uit het schildersleven in de negentiende eeuw op die we hebben. Vanaf haar vroegste jaren tot haar academietijd, haar ontwikkeling als schilderes, met alle contacten die daarbij hoorden beschrijft ze op een uiterst levendige wijze. Haar vriendschappen met beroemde tijdgenoten als Thérèse Schwartze, Jan Veth en vele anderen zijn zeer goed gekarakteriseerd. Neem nu dit portretje van professor Allebé, de roemruchte directeur van de Rijksacademie te Amsterdam:

 

 

 

Meer werken van Wilhelmina Walburga (Wally) Moes (1856-1918)

Slapende baby in wieg
Wilhelmina Walburga (Wally) Moes (1856-1918)
Verkocht