Danseres

Moor, Pieter Cornelis de (meer)

"Danseres"

Kunsthandel Studio2000 nummer 15191

Schilderij Doek

Pieter Cornelis de Moor

Geboren: 1866.

Overleden: 1953.

Schilder.

Meer Moor, Pieter Cornelis de

 

Danseres

 

PIETER CORNELIS DE MOOR

Rotterdam 1866-1953 New York 

DANSERES
ca. 1910

Olieverf op doek

100,3 x 70,7 cm.

Gesigneerd: rechts onder

Herkomst: Particuliere collectie; Sotheby's Amsterdam, 29 oktober 1980, lot 565

Literatuur:

A. van Veen, ‘P. Cornelis de Moor: een beschouwing’, Elsevier’s Geïllustreerd Maandschrift 10 (1900) dl. 20, pp. 97-116
N.J. Swierstra, ‘P. Cornelis de Moor’, De Nieuwe Gids 47 (1932) dl. 1, pp. 170-179
Tent.cat. Kunstenaren der Idee. Symbolistische tendenzen in Nederland ca. 1880-1930, Den Haag 1978
J. Knoester, P.C. de Moor 1866-1958, Assen 1988

Pieter Cornelis de Moor behoorde tot de pioniers van het symbolisme in Nederland. Hij exposeerde samen met Jan Toorop en Johan Thorn Prikker op de eerste expositie van de Haagse Kunstkring in 1892, waar het symbolisme de boventoon voerde. In 1893 was hij één van de oprichters van de modern gezinde Rotterdamse Kunstkring. In zijn kunst wilde De Moor de werkelijkheid niet slechts afbeelden, maar juist ook doorgronden. Hij beschouwde zichzelf als een ziener die verbinding maakte met het hogere, het geestelijke. Opvallend genoeg variëren zijn symbolistische uitingen van naturalistisch tot vrijwel abstract, waarbij hij geloofde in de eigen zeggingskracht van de beeldende middelen. Ook na de 90-er jaren bleef De Moor het symbolisme trouw en putte hij onder meer uit de theosofische denkbeelden, die opgang deden in zijn toenmalige woonplaats Laren. Vanaf 1911 maakte De Moor deel uit van de groep Kunstenaren der Idee. Verder associeerde hij zich met de mystiek-abstracte schilders van de avant-gardistische groep De Branding, waaronder Bernard Canter, Bernard Toon Gits en Laurens van Kuik.

 

Een centraal thema in De Moors werk is de vrouw, vaak gebruikt als zinnebeeld van schoonheid en het hogere. Deze geïdealiseerde voorstellingen waren zeer in trek onder verzamelaars. Een aparte categorie binnen deze groep vormen gracieuze danseressen, die vanaf 1910 geregeld voorkomen in zijn werk. De Moor zag de dans als een directe uiting van het geestelijke. Naast schilderijen, ontwierp De Moor ook choreografieën, onder meer voor stukken van zijn vriend Willem Royaards. De Moor zei zelf ooit over de betekenis van de dans: 'In de dans geeft de mens zich zoo geheel naar lichaam en ziel. Hij is daarin zoo één met zijn kunst, dat wanneer hij daarbij waarachtig, ernstig geïnspireerd is, hij als het ware een levende afschijn van de Alharmonie, van het groote rythme en mysterie wordt' (P.C. de Moor, Over disharmonie en harmonie, Parijs ca. 1939-1946, pp. 2-3)

 

In 1988-1989 werd P.C. de Moor geëerd met een overzichtsexpositie in het Drents Museum in Assen, het Stedelijk Museum in Zutphen, Museum Kempenland Eindhoven en Galerie Quintessens in Utrecht. Bij die gelegenheid verscheen er ook een uitgebreide monografie over hem.

 

Geraadpleegde bronnen:

A. van Veen, 'P. Cornelis de Moor: een beschouwing', Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift 10 (1900) dl. 20, pp. 97-116; N.J. Swierstra, 'P. Cornelis de Moor', De Nieuwe Gids 47 (1932) dl. 1, pp. 170-179; Tent.cat. Kunstenaren der Idee. Symbolistische tendenzen in Nederland ca. 1880-1930, Den Haag 1978; J. Knoester, P.C. de Moor 1866-1958, Assen 1988

 

Meer werken van Pieter Cornelis de Moor (1866-1953)

Bloemschikken
Pieter Cornelis de Moor (1866-1953)
Danseres
Pieter Cornelis de Moor (1866-1953)
De ontmoeting
Pieter Cornelis de Moor (1866-1953)
Verkocht
meisje met cape
Pieter Cornelis de Moor (1866-1953)