Stilleven met bloemen, 1918,

JAN SLUIJTERS
’s-Hertogenbosch 1881-1957 Amsterdam
.
STILLEVEN MET BLOEMEN
1918
.
Olieverf op doek
55 x 45 cm.
Gesigneerd: links boven

Herkomst: Paul Rijkens collectie, Den Haag /Wassenaar/Betchworth (Surrey); Patrick Derom Gallery, Brussel; Particuliere collectie, Nederland. 

Het schilderij is opgenomen in de digitale oeuvrecatalogus door drs. Jacqueline de Raad van het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, Den Haag onder nummer: 101187.
.
De Nederlandse kunstschilder Jan Sluijters (1881-1957) experimenteerde met verschillende internationale stromingen zoals het fauvisme, kubisme en luminisme. Sluijters is voornamelijk bekend om zijn vrouwenportretten, naakten en landschappen. Minder belicht zijn de talloze bloemstukken met allerlei bloemsoorten in felle kleuren en vrije penseelvoering, die hij in de loop der jaren vervaardigde. Tulpen, chrysanten, dahlia’s, geraniums, zonnebloemen, hortensia’s, rododendrons en lelies zijn vrijwel onmisbaar in zijn schilderkunst. Al heel vroeg bleken bloemen hem te inspireren. Het gerucht gaat zelfs dat Sluijters elk boeket dat bij hem in huis werd gehaald schilderde. Voor een colorist als Sluijters waren bloemen thema’s bij uitstek voor een levendige kleur- en vormverwerking. Schilderen was voor hem dagelijkse, bijna fysieke inspanning, waarbij hij de strijd aanging met de verf op het doek. Bloemstukken vormden het motief dat hem in de gelegenheid stelde te experimenteren met vorm en kleur, en zijn gevoelens kwamen duidelijk tot uiting in de bloemstillevens. Sluijters kreeg niet voor niets de bijnaam ‘schildersbeest’. Hij gaf als het ware uitdrukking aan wat er in hem leefde en groeide, en dit resulteerde in een explosie van kleuren op het doek. Een van de toonaangevende critici van die tijd, N.H. Wolf, schreef in 1923 in het tijdschrift De Kunst: ‘En nu is het, of Sluijters plotseling van gevoelens verandert: hij zoekt het licht en de kleur vóór alles! Zijn bloemenstillevens worden symphonieën van klaterende kleuren, - brutaal soms, overdreven een enkele keer, maar altijd belangwekkend en aantrekkelijk.’