Wagemaker, Jaap

Wagemaker, Jaap Jaap Wagemaker

(Haarlem 1906-Amsterdam 1972)

Jaap Wagemaker (pseud. Adriaan Barend Wagemaker; signeerde tot 1934 met 'Janus'), is autodidact schilder en beeldhouwer. Hij schilderde non-figuratief, maar daarnaast ook bloemstillevens, dieren (koeien) en portretten. Wagemaker was als kind veel thuis wegens een gebrek aan zijn heup, en hier tekende hij veel. Op zijn veertiende bezocht hij de School voor Bouwkunde, Versierende Kunsten en Kunstambachten in Haarlem, waar hij lessen kreeg van de beeldhouwer Jan Bronner. Op school blonk hij uit in tekenen, maar hij legde zich liever toe op schilderen. Omdat hij zich de opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam niet kon veroorloven, ontwikkelde hij zichzelf op dat vakgebied. Aanvankelijk schilderde Wagemaker in een expressionistische stijl, waarin de invloed van Constant Permeke zichtbaar was. Later was de poëtisch expressionistische schilder Herman Kruyder van grote invloed op zijn werk. Rond 1930 was Wagemaker een korte tijd in Parijs, waar hij samenwerkte met de schilder Piet van Egmond. Wagemaker ontwikkelde een uitgebreide belangstelling voor de rites en symbolen van etnische volkeren, en hij verzamelde etnografica op de Parijse rommelmarkten. Omdat hij tijdens de oorlogsjaren weigerde lid te worden van de door de Duitsers ingestelde Kultuurkamer, kon hij in deze jaren niet exposeren. Na de oorlog verhuisde Wagemaker naar Amsterdam, waar hij een atelier kreeg. Hij werkte onder invloed van Picasso en later van de Cobraschilders Anton Rooskens en Corneille. Toen hij aan het begin van de jaren vijftig naar Parijs verhuisde raakte hij onder invloed van het werk van Jean Dubuffet en andere materieschilders. Wagemaker werd één van de eerste Nederlandse materieschilders, met het gebruik van verschillende materialen in zijn werk. Aan het einde van de jaren vijftig werkte hij in het atelier van Kees van Bohemen, waar hij ook de Vlaamse materieschilder Bram Bogart leerde kennen. Vanaf de jaren zestig vond Wagemaker zijn typerende stijl. Hij maakte abstracte assemblages, voornamelijk in aardetinten, met reliëf door vormen van velerlei materialen. Dit konden allerlei voorwerpen zijn die hij vond, van jute, gips, leisteen, hout, touw en schelpen. Zijn reizen naar onder andere Afrika, Joegoslavië, Turkije, Egypte, Israël en Mexico oefenden ook invloed uit op zijn werk. Vanaf halverwege de jaren vijftig was de erkenning voor zijn werk in Nederland gegroeid. Hij exposeerde geregeld in het Stedelijk Museum Amsterdam en in het Haags Gemeentemuseum. In 1962 nam hij deel aan de Nederlandse inzending voor de Biënnale in Venetië, en in 1966 kreeg hij de gouden medaille van de Biënnale in Florence.

Een greep uit de literatuur over Jaap Wagemaker: S. den Heijer, M. van der Knaap, Jaap Wagemaker: schilder van het elementaire, Zwolle 1995 C. Doelman, De informele kunst van Jaap Wagemaker, Amsterdam 1962 D. Couvée, A.M. Hammacher, Jaap Wagemaker, Haarlem [Vleeshal Haarlem etc.] 1979 H. Kolenberg, A. Gérard, Intensely Dutch: image, abstraction and the word: post-war and beyond, Sydney 2009

  • Naam: Jaap Wagemaker
  • Geboren Haarlem 1906
  • Overleden Amsterdam 1972
  • Schilder.

Jaap Wagemaker

Geboren: Haarlem 1906.

Overleden: Amsterdam 1972.

Schilder.

Werken van Jaap Wagemaker (1906-1972)

Zwarte ochtend
Jaap Wagemaker (1906-1972)
Verkocht
Compositie (twee gaten)
Jaap Wagemaker (1906-1972)
Verkocht
Zeefdruk Wagemaker
Jaap Wagemaker (1906-1972)