Fillette au jardin

Sidaner, Henri Le (meer)

"Fillette au jardin"

Kunsthandel Studio2000 nummer 13633

Schilderij Olieverf op Doek

Henri Le Sidaner

Geboren: Port Louis Mauritius 1862.

Overleden: Versailles Frankrijk 1939.

 

Henri Le Sidaner

Kunstenaar van het diffuse licht

Het is verleidelijk om een kunstenaar in een hokje te plaatsen van een bepaald  ‘-isme’. Hoewel Le Sidaner niet volledig inging tegen de heersende ismen van de avant-garde, zoals het impressionisme en het pointillisme, volgde hij zijn eigen weg. Zijn werk was geenszins vernieuwend, maar met zijn individualiteit en visie drukte hij een stevige stempel op al het werk wat hij voortbracht. Sommigen noemen zijn werk monotoon, maar een kunstenaar met zo’n uitgesproken stijl kan niet voorkomen dat die individualiteit zich herhaalt in alles wat hij maakt.

Le Sidaner werd in 1862 geboren in Port Louis, de hoofd- en havenstad van Mauritius. In 1871 keerde de familie Le Sidaner terug naar Frankrijk en vestigde zich in Duinkerke. Zijn vader was zich bewust van het artistieke talent dat in Le Sidaner schuilging en moedigde hem aan om een artistieke opleiding te volgen. In 1882 begon hij aan de École des Beaux-Arts in Parijs, maar zowel de opleiding als de Parijse bedrijvigheid lieten Le Sidaner koud. Hij verbleef liever op het platteland en ontwikkelde daar zijn eigen stijl. De woorden van zijn kleinzoon luidden: ‘Volgens zijn vrienden – schilders en schrijvers – was hij eenvoudig en amicaal, een hartelijke vent die de eenzaamheid zocht, een zwijgzame kerel met wie iedereen wilde praten, want het weinige dat hij zei was weloverwogen en fascinerend.’ In 1885 vond hij de eenzaamheid in het kustplaatsje Étaples. De figuren speelden in deze tijd nog een belangrijke rol in zijn werk, later zouden die compleet verdwijnen. Toen hij in 1894 Étaples verliet deed hij nog een aantal plaatsen in Italië, België en Nederland aan alvorens voor lange tijd te verblijven in Gerberoy.

Le Sidaner had het plaatsje Gerberoy in 1901 op aanraden van zijn vriend Auguste Delaherche bezocht, wat naar eigen zeggen ‘doordrenkt was van de charme van het verleden.’ Kort daarop vestigde hij zich in het oude stadje. Net als zijn tijdgenoot Monet liet hij er stapsgewijs een grote tuin aanleggen, de meest geschilderde plek in zijn oeuvre. Monet diende ongetwijfeld als zijn voorbeeld in de aanleg van zijn tuin als bron van inspiratie. De impressionist was voor Le Sidaner niet onbekend. Hij ontmoette Monet in 1918 en was verrukt en zeer onder de indruk van het werk van de bekende meester.

Hoewel er overeenkomsten zijn tussen het werk van de twee kunstenaars maakten zij op een compleet verschillende manier gebruik van licht. Monets werk baadde in het zonlicht: de felle stralen reikten tot elke uithoek in de door hem geschilderde landschappen. Le Sidaner was de kunstenaar van het diffuse licht. Het licht dat voorzichtig door de bladeren scheen of werd gereflecteerd op een nat oppervlak. Met kleine, nauwkeurige toetsjes bracht hij de verf in vele lagen aan op het doek. Die structuur zorgde ervoor dat het werk een mysterieuze sluier over zich heen kreeg. Het licht werd erdoor gedempt en de structuur gaf zijn doeken een bepaalde sfeer die de voorstellingen eerder op een decor deed lijken dan op de realiteit.

Naast het Franse, bezocht Le Sidaner ook het Nederlandse platteland. Vlak voor zijn dood deed hij de Blaricumse Villa Nederheem aan. Hij bezocht er zijn Amerikaanse vrienden William Henry Singer Jr. en zijn vrouw, welbekend als oprichters van het Larense Singer museum. William Singer had Le Sidaner in 1912 voor het eerst bezocht in zijn woonplaats Gerberoy, waarop vele ontmoetingen volgden. De Singers kochten zo’n dertig werken aan waarvan een deel zich in de vaste https://studio2000.nl/collectie van het Singer Museum bevindt. Net als Le Sidaner trok Singer graag naar de provincie en schilderde veel in het Noorse dorpje Olden. Wellicht was het Singer die Le Sidaner in contact bracht met de familie Thaulow, de familie van de Noorse kunstenaar Frits Thaulow. Het meisje op het werk Fillette au jardin uit 1894 is waarschijnlijk het dochtertje van Frits, die zich in 1892 met zijn familie voor een paar jaar in Dieppe vestigde. De sluier van verfstreekjes die typerend was voor Le Sidaners werk is ook duidelijk zichtbaar in Fillette au jardin. De schildpad is, bedoeld of onbedoeld, als Le Sidaner zelf. In tijden waarin veranderingen in stroomversnelling plaatsvonden haastte hij zich niet. Zijn schild bood rust en eenzaamheid, wanneer hij dat wenste.

 Het resultaat van Le Sidaners wat eenzame bestaan waren tijdloze schilderijen, dat wil zeggen: schilderijen waar de tijd geen greep op had. Ook gedurende de Eerste Wereldoorlog schilderde hij zijn tuin en verlaten stadsgezichten, voorstellingen die meer vertellen over de kunstenaar zelf dan over het geschilderde object. Dat is wat het werk van Le Sidaner zo gevoelig maakt, zo intiem. Waarschijnlijk was dat ook wat Marcel Proust aansprak in de kunstenaar en hem de reden gaf om de Le Sidaner te noemen in één van zijn bekendste werken: À la recherche du temps perdu. De roman gaat over het verlangen om lang vervlogen subtiele en intieme gevoelens terug te roepen. In het verhaal offert een Parijse, gevestigde kunsthandelaar zijn inkomen op om het werk van Le Sidaner te verwerven. Het was niet gek dat Proust, een tijdgenoot van Le Sidaner, hem noemde in zijn werk. Le Sidaner genoot grote faam en exposeerde in de Parijse Salon, in de Londense ‘Goupil Galleries’ en zij aan zij met Monet in de bekende galerie van Henri Petit. In 1909 werd hij benoemd tot officier van het Légion D’Honneur en in 1937 werd hij zelfs nog president van de Académie des Beaux-Arts in Parijs. Hij overleed in 1939, op 76-jarige leeftijd.

 Dit artikel verscheen in het Studio 2000 magazine 1/2015

Meer Sidaner, Henri Le

 

Fillette au jardin

 

HENRI LE SIDANER

Port Louis, Mauritius 1862-1939 Versailles

 FILLETTE AU JARDIN

1894

 Oil on canvas

60 x 38 cm.

Signed and annotated: lower right ‘Sissi Thaulow/Le Sidaner’

Provenance: 

Pillon, Calais auct. 05-07-1998 lot. no. 78; Sotheby's, New York auct. 14-05-1998, lot.no. 418

 

Henri Le Sidaner moved to France in 1871. He started his education at the École des Beaux-Arts in Paris, but he soon realized that he preferred to stay in the country, where he could develop his own, unique style. According to his friends – painters and writers – Le Sidaner was a cordial and amicable man who seeked loneliness. The few he said was thoughtful and fascinating. In 1885, Le Sidaner found solitude in the coastal city Étaples. Around this time, figures were still of great importance in his work; later on they would disappear. When he left Étaples in 1894, he visited multiple places in Italy, Belgium and The Netherlands before he settled in Gerberoy. Just like Monet, a great inspiration for Le Sidaner, he created a large garden around his house which became the main ‘character’ in his paintings. While there are similarities in the work of Le Sidaner and Monet, the both artists used light in completely different ways. Monets work is drenched in sunlight, while Le Sidaner was the artist of the diffuse light: the light that shone through the leaves or was reflected on a wet surface. He applied the paint on the canvas in small, accurate strokes and in many layers. Because of that structure, the paintings gained a mysterious haze.

 

Probably through his contact with the painter William Henry Singer, Le Sidaner got in touch with the Norwegian family Thauwlow, of the painter Frits Thaulow. The portrayed girl is most likely the young daughter of Frits, who settled in 1892 in Dieppe for some years. 

 

 

Henri Le Sidaner

Kunstenaar van het diffuse licht

Het is verleidelijk om een kunstenaar in een hokje te plaatsen van een bepaald  ‘-isme’. Hoewel Le Sidaner niet volledig inging tegen de heersende ismen van de avant-garde, zoals het impressionisme en het pointillisme, volgde hij zijn eigen weg. Zijn werk was geenszins vernieuwend, maar met zijn individualiteit en visie drukte hij een stevige stempel op al het werk wat hij voortbracht. Sommigen noemen zijn werk monotoon, maar een kunstenaar met zo’n uitgesproken stijl kan niet voorkomen dat die individualiteit zich herhaalt in alles wat hij maakt.

Le Sidaner werd in 1862 geboren in Port Louis, de hoofd- en havenstad van Mauritius. In 1871 keerde de familie Le Sidaner terug naar Frankrijk en vestigde zich in Duinkerke. Zijn vader was zich bewust van het artistieke talent dat in Le Sidaner schuilging en moedigde hem aan om een artistieke opleiding te volgen. In 1882 begon hij aan de École des Beaux-Arts in Parijs, maar zowel de opleiding als de Parijse bedrijvigheid lieten Le Sidaner koud. Hij verbleef liever op het platteland en ontwikkelde daar zijn eigen stijl. De woorden van zijn kleinzoon luidden: ‘Volgens zijn vrienden – schilders en schrijvers – was hij eenvoudig en amicaal, een hartelijke vent die de eenzaamheid zocht, een zwijgzame kerel met wie iedereen wilde praten, want het weinige dat hij zei was weloverwogen en fascinerend.’ In 1885 vond hij de eenzaamheid in het kustplaatsje Étaples. De figuren speelden in deze tijd nog een belangrijke rol in zijn werk, later zouden die compleet verdwijnen. Toen hij in 1894 Étaples verliet deed hij nog een aantal plaatsen in Italië, België en Nederland aan alvorens voor lange tijd te verblijven in Gerberoy.

Le Sidaner had het plaatsje Gerberoy in 1901 op aanraden van zijn vriend Auguste Delaherche bezocht, wat naar eigen zeggen ‘doordrenkt was van de charme van het verleden.’ Kort daarop vestigde hij zich in het oude stadje. Net als zijn tijdgenoot Monet liet hij er stapsgewijs een grote tuin aanleggen, de meest geschilderde plek in zijn oeuvre. Monet diende ongetwijfeld als zijn voorbeeld in de aanleg van zijn tuin als bron van inspiratie. De impressionist was voor Le Sidaner niet onbekend. Hij ontmoette Monet in 1918 en was verrukt en zeer onder de indruk van het werk van de bekende meester.

 

Hoewel er overeenkomsten zijn tussen het werk van de twee kunstenaars maakten zij op een compleet verschillende manier gebruik van licht. Monets werk baadde in het zonlicht: de felle stralen reikten tot elke uithoek in de door hem geschilderde landschappen. Le Sidaner was de kunstenaar van het diffuse licht. Het licht dat voorzichtig door de bladeren scheen of werd gereflecteerd op een nat oppervlak. Met kleine, nauwkeurige toetsjes bracht hij de verf in vele lagen aan op het doek. Die structuur zorgde ervoor dat het werk een mysterieuze sluier over zich heen kreeg. Het licht werd erdoor gedempt en de structuur gaf zijn doeken een bepaalde sfeer die de voorstellingen eerder op een decor deed lijken dan op de realiteit.

Naast het Franse, bezocht Le Sidaner ook het Nederlandse platteland. Vlak voor zijn dood deed hij de Blaricumse Villa Nederheem aan. Hij bezocht er zijn Amerikaanse vrienden William Henry Singer Jr. en zijn vrouw, welbekend als oprichters van het Larense Singer museum. William Singer had Le Sidaner in 1912 voor het eerst bezocht in zijn woonplaats Gerberoy, waarop vele ontmoetingen volgden. De Singers kochten zo’n dertig werken aan waarvan een deel zich in de vaste https://studio2000.nl/collectie van het Singer Museum bevindt. Net als Le Sidaner trok Singer graag naar de provincie en schilderde veel in het Noorse dorpje Olden. Wellicht was het Singer die Le Sidaner in contact bracht met de familie Thaulow, de familie van de Noorse kunstenaar Frits Thaulow. Het meisje op het werk Fillette au jardin uit 1894 is waarschijnlijk het dochtertje van Frits, die zich in 1892 met zijn familie voor een paar jaar in Dieppe vestigde. De sluier van verfstreekjes die typerend was voor Le Sidaners werk is ook duidelijk zichtbaar in Fillette au jardin. De schildpad is, bedoeld of onbedoeld, als Le Sidaner zelf. In tijden waarin veranderingen in stroomversnelling plaatsvonden haastte hij zich niet. Zijn schild bood rust en eenzaamheid, wanneer hij dat wenste.

 

 

Het resultaat van Le Sidaners wat eenzame bestaan waren tijdloze schilderijen, dat wil zeggen: schilderijen waar de tijd geen greep op had. Ook gedurende de Eerste Wereldoorlog schilderde hij zijn tuin en verlaten stadsgezichten, voorstellingen die meer vertellen over de kunstenaar zelf dan over het geschilderde object. Dat is wat het werk van Le Sidaner zo gevoelig maakt, zo intiem. Waarschijnlijk was dat ook wat Marcel Proust aansprak in de kunstenaar en hem de reden gaf om de Le Sidaner te noemen in één van zijn bekendste werken: À la recherche du temps perdu. De roman gaat over het verlangen om lang vervlogen subtiele en intieme gevoelens terug te roepen. In het verhaal offert een Parijse, gevestigde kunsthandelaar zijn inkomen op om het werk van Le Sidaner te verwerven. Het was niet gek dat Proust, een tijdgenoot van Le Sidaner, hem noemde in zijn werk. Le Sidaner genoot grote faam en exposeerde in de Parijse Salon, in de Londense ‘Goupil Galleries’ en zij aan zij met Monet in de bekende galerie van Henri Petit. In 1909 werd hij benoemd tot officier van het Légion D’Honneur en in 1937 werd hij zelfs nog president van de Académie des Beaux-Arts in Parijs. Hij overleed in 1939, op 76-jarige leeftijd.

 Dit artikel verscheen in het Studio 2000 magazine 1/2015

 

Meer werken van Henri Le Sidaner (1862-1939)

Fillette au jardin
Henri Le Sidaner (1862-1939)
Jong meisje in de duinen
Henri Le Sidaner (1862-1939)
Les Maisons pres de l'eau, Amiens
Henri Le Sidaner (1862-1939)
Verkocht