Edgar Farasyn

De Antwerpse schilder Edgard Farasyn (1858-1938) vond zijn grootste inspiratie in de rauwe werkelijkheid van het dagelijkse leven. Als een van de sleutelfiguren van de Antwerpse School wist hij als geen ander de ziel van de haven, de Kempen en de Vlaamse kust te vangen.

Edgard Farasyn was een kind van zijn tijd. Opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen bij Nicaise de Keyser, begon hij zijn carrière met een scherp oog voor detail en een voorkeur voor realisme. Geen gepolijste taferelen, maar het echte leven: de drukte van de vismarkt, de zwoegende arbeiders in de haven en de melancholie van de volksbuurten.
Hoewel hij een gevierd docent was aan de Antwerpse Academie, trok Farasyn er vaak op uit. Zijn meest iconische werken ontstonden aan de Belgische kust, in plaatsen als Koksijde en Knokke. Hij raakte gefascineerd door de visserij. Zijn schilderijen van vissersvrouwen die de wacht houden of paardenvissers die netten door de branding slepen zijn meer dan mooie plaatjes. Het zijn krachtige documenten van een hard en gevaarlijk bestaan. Farasyn had de gave om de uitgestrektheid van de Noordzee en de textuur van het natte zand bijna tastbaar te maken op het doek.